Mezun !

An itibariyle resmi olarak mezun olduğumu öğrendim ama öğrenci işlerinin son 2 yıldır bitmek tükenmek bilmeyen mallıkları halen sürmekte. Ama olsun artık ben onları düzeltmeye alıştım, en azından bu onları son düzeltmem olacak. Ee peki mezun oldukta ne oldu? Şu oldu, şu an bilinçli işsizlik opsiyonunu kullanmaktayım. Herkese göre gencim, ideallerim, hedeflerim ve en önemlisi hayallerim var. Bazılarına göre gerçek hayat şimdi başlıyor. Bense gerçek hayatın sadece para kazanmaktan ibaret olduğunu sananlara kıçımla gülüyorum. Benim için hayat çok önceden başlamıştı. Neyse fazla detaya gerek yok. Evet istesem şu an staj yaptığım yerde çalışıyor olabilirdim ama umurumda değil. İstediğim işi yapacağım, altına imzamı atabileceğim bir iş, herkesin yapabileceği işleri değil. Şu bir gerçek ki, istediğin hayatı yaşamak istiyorsan sonuçlarına katlanacak yüreğe de sahip olacaksın. Dediğim gibi mezun oldum ama neye yarar? Üniversite sınavına girmeden önce herhangi bir üniversite hedefim yoktu. Olsa iyi olurmuş çünkü bize sürekli gazı verdiler, üniversite hayatı şöyle güzel böyle harika diye, amma bu her üniversite için geçerli değilmiş. Bunu öğrendiğimde çok geç olmuştu. Okuldaki yıllarım için belki sonraki günlerde bir şeyler karalarım. Şimdilik mezun, sadece mezun.

Sıradan bir gece...

Sıradan bir gece ve geceye renk katan tek şey Amy Winehouse'un sesi... Sesine hayran olduğum insanlardan biri, sadece ismini görüp indirdiğim ve 1 saatimin nasıl geçtiğinin farkına varamadığım güzel bir şarkı. Ama öyle güzel bir ses ki bana huzur veriyor ve şarkıyı değiştirmek hiç içimden gelmiyor. Bir yandan bu şarkıyı dinliyorum bir yandan da muhtemelen hayatım boyunca hiç karşılaşmayacağım, tanıma şansını bulamayacağım birisinin hayatına izinsiz bir şekilde girmiş bulunuyorum. Ama şarkıyla onun masumluğu o kadar uyumlu ki... Yapacak bir şey yok. Kendimi gecenin akışına bıraktım ve bu durumda buldum. Şu an halimden gayet memnunum

İnanmak

Gerçeği hiçbir zaman bilemeyeceğiz,
Neye inanıyorsak gerçeğin o olduğunu zannedeceğiz,
Hayat inandıklarının yansımasıdır ve
İnandıkların hayatına bir şekilde yön verir.
Gerçek ne diye düşünüp durursun kimi zaman,
İçinden çıkamazsın.
Kendi kendine dersin ki, 'Eğer bu böyleyse bugüne kadar inandıklarım ne olacak?'
Sevgiline inanırsın, annene, babana, kardeşine, ona buna, bir görüşe inanırsın
Tanrı' ya inanırsın
Bunlar hayatını sen farkında olmadan bir yola sokar
İnanmak işte böyle bir şey...
Körü körüne inanmak ise kendine yalan söylemek üzere olan bir insanın bu yoldaki ilk adımıdır
Bazen insan inandıklarının yalan olmaması için bin bir türlü takla atar
Sebebi korkmasıdır
Korkar, çünkü onlar yalansa hayatı da yalandır
Peki ne yapmalı?
Bu devirde kime, neye inanmalı?
Seni 9 ay karnında taşıyıp sonra sokağa atan anaya mı?
Kanından olduğun halde seni öldüresiye döven babaya mı?
Seni dolandırmaya çalışan canını gözün kapalı vereceğin kardeşine mi?
Yoksa yıllar boyu her şeyi yaşadığın, seni çok sevdiğini zannettiğin fakat yollar ayrıldıktan sonra bazı şeylerin soğumasını bile beklemeyen sevgiliye mi?
Cevap: Hiç birine.
Bu hayatta inanacağın tek kişi sensin.
Gerisini fazla ciddiye almayacaksın, gerisi fasa fiso.
Hayatta kendine meydan okuyacaksın, tek doğrunun sende olduğunu unutmayacaksın
Başkalarını gözlemleyecek, yaşayacak ve anlayacaksın
Onların gerçeğini hiç bir zaman tam olarak bilemeyeceksin ama olsun
Ne de olsa hayat inandıklarının yansımasıdır...

23 Mayıs

Gecenin ortasına doğru ilerlerken, önceliklerim aklıma geliyor ve bir şekilde nasıl olsa yaparım dememden öylece oturuyorum. Evet asıl istediklerime kafamı yorarken, o günü beklerken arada kalan sürede yapmam gerekenler sadece teferruat geliyor. Adım adım ilerlediğimi hissediyorum, içimde şüphe de yok değil. Bu şüpheleri ortadan kaldırmak için tek yapmam gereken ise konsantre olmak. Sonuçlarını düşünmek kendim için seçtiğim motivasyon yollarından en önemlisi. Bazen daldan daldan atladığım çok oluyor hatta çoğu zaman o yüzden şimdi de öyle yapıyorum. Cümlelerimde ne bir bütünlük olsun istiyorum ne de belli kalıplar. Bunu yapabilmek ne güzel aslında. Özgürüm istediğim gibi yazabiliyorum. Anlaşılabilirliği yok belki de yazdıklarımın. Pişmanlık geldi şimdi aklıma. Pişman mıyım yaptıklarımdan diye sorunca kendi kendime... Hayır değilim, doğrusunu, inandığımı yaptım. Böyle olmasını istemezdim elbette. İnsan bazen bazı şeyleri içinden çıkarıp atmak ister de atamaz ya. Aynen o durum işte. İçimden çıkaramıyorum sadece zamanla yeni şeyler yaşadıkça eskiden olanlar biraz daha derinlere gömülüyor işte. Ama unutulmuyor. Unutmak gibi bir seçeneğim olsa ne mi yapardım? Unutmamayı seçerdim çünkü unutsam şimdi ki ben olmazdım. Hiç birini unutmamak istiyorum, unutmayacağım da.Ne iyiyi ne de kötüyü. Şu an Air Supply dinliyorum, Without You 'dan Making Love Out of Nothing at All' a geçiş yaptım. Sonra sessizlik. Roller. Farkında olmak. Yarın savunmam gereken ama şu an hiç umurumda olmayan tezim. Umursamazlığım. Sıkılgan ruh halim. Şu an bir bardak şarap içmek istedi canım, keyif yapmak. Evet gittim, şarabımı aldım ve geldim. Eskiden olsa üşenip almazdım ama bu huyumu değiştirdim. Artık ertelemiyorum. Bu huyumu değiştirmemin şerefine alacağım ilk yudumu. Şerefe !! Bu üşengeçliğim yüzünden çok güzel anları kaçırdım belki de.. Bir de uzun zamandır biramı alıp Caddebostan sahilinde içesim var. Güzel bir muhabbet eşliğinde.. En son babamla gitmiştik. Babamla hep aynı şeyleri konuşuyoruz. Sanki bir tiyatro oyununu tekrarlıyoruz gibi geliyor artık.Şu an Bülent Ortaçgil'den Yağmur çalıyor.

Her şey olur, her şey büyür,her şey geçer, Hayat kalır.

Daha sonra Gripin 'Sorma. sorma, doldur Boğaziçini' diyecek.

Derken saatler ilerler, bardaktaki şarap giderek tükenir, insan kendini bir düşünce içinde bulur. Gece içine işler, bir kere daha görürsün aslında sadece sen varsın ve senin yansımaların.. Sonra akla yolda yürürken bir an her şeyin durması ve hanımeli kokusunun aklını çelmesi gelir. Daha sonra bir yudum şarap daha alınır. Düşünmeye devam edilir ve Air Supply'dan tekrar Without You ile şarabın son yudumu içilir ve her cümlesi birbirinden kopuk ama yazanın kafasını dağıtarak, rahatlamasına sebep olan yazıya nokta konulurNOKTA

Hayallerim

2 tane hayalim vardı, ikisi içn de ilk adımımı attım. Kafama koydum ama şunun da bilincindeyim önemli olan nasıl başladığım değil, nasıl bitireceğim... Bundan sonrası benim ne kadar istediğime ve bunlar uğruna ne kadar ileri gidebileceğime bağlı.. Un crack economico é sempre preceduto da un crack nell'Essere.

Bir yerlerde yabancı olasım var...

Bir yerlerde yabancı olasım var...
Bambaşka diyarlara gidip dilini anlamadığım, ama zamanla duygularını, düşüncelerimi anlayacağım bir topluluğa karışmak istiyorum.. Sokaklarında kaybolup, her adımda yeni şeyler keşfedeceğim bir yerde olmak istiyorum. Gittiğim yerde deniz olsun, deniz olmasa bile en azından ayın, güneşin ışıklarının üzerinde ahenkle dans edeceği bir gol, bir nehir kısacası bir su birikintisi olsun. Yemyeşil olsun, nefes almaya doyamayacağım, dolaşırken içimi doğanın mükemmelliği sarsın istiyorum. Kumsalı olsun istiyorum, upuzun.. Bazı kısımları ıssız, bazı kısımları olabildiğince canlı, eğlenceli. Eski ama sıcak sokakları olsun. Sorrento gibi, Amalfi gibi...İnsanların sürekli pozitif olduğu bir yer olsun, herkes gülsün ama içten.. İnsanların hayatın kıymetini bildiği bir yer olsun.. İnsanlarının yaşamanın tadına vardığı.. İnsanlar olsun birbirinin başarısızlıklarından değil, başarılarından mutlu olduğu... İnsanlar olsun birbirlerini istediği hayatı yaşama konusunda cesaretlendireceği... Herkesin sevdiği işi yaptığı bir yer olsun..Güzel müziğin, hoş sohbetin bolca olduğu bir yer olsun. Ben böyle bir yerde yabancı olsam, bu güzellikleri birer birer keşfetsem, zamanla onlardan biri olsam..

Düşüncelere dalıp zaman zaman böyle bir yerin hayalini kuruyorum, böyle bir yer elbette var, geçen seneki gibi yine buralardan gidesim var, farklı kültürlerle haşır neşir olasım var, yine böyle bir maceraya atılacağım, fırsatını bulur bulmaz, ertelemeden.. Ama zamanı var, önce buradaki hayalimi gerçekleştirmeliyim.