Aslında dün gece belki o yatakta yatarken onu özlediğimi hissettim,
sonra adamakıllı düşününce onu değil,
yanımda birinin yatmasını özlediğimin farkına vardım.
Gece sessiz ve sakindi.
Gece de sadece buğulu bir sesin eksikliği vardı.
Gecenin sakinliğine,
sesinin güzelliğiyle renk katacak birini aradım dün gece,
ve bu arayışın verdiği huzurla,
bu sesi duyabilecek olmanın verdiği ümitle,
uyuya kaldım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder