Özlem

Yağmuru ve İstanbul'da sonbaharı gerçekten özlemişim. Özlediğim çok şey var ama en çok babaannemi özledim, ve farkına vardım ki artık bayramlar eskisi gibi olmayacak. Dedemin gizliden gizliye gözyaşı dökmesi, hepimizin buruk geçirdiği bir bayram. Ama kabul etsek de etmesek de hayat devam ediyor. Bu kısımda devreye inanç giriyor. İnanıyorum ki babaanneme bir gün kavuşacağız ve inanıyorum ki dualarımız, konuşmalarımız, hissettiklerimiz O'na ulaşıyor. Bunlara inanmakla biraz avunuyorum. O' nu çok seviyorum ve O' nun torunu olmaktan gurur duyuyorum ve buna layık olmak için elimden geleni yapacağım.

Ülkemde bugün tarihi bir gündü, basketbol takımımız Dünya 2. si oldu, gösterdikleri mücadeleden ve yaşattıkları gururdan ötürü Helal Olsun onlara. Bir milleti birleştirdikleri için helal olsun. Maalesef  bütünleşmek için sadece sportif faaliyetlerde gösterdiğimiz başarılara bel bağlayan bir milletiz. Bu düşündürücü ve aynı zamanda üzücü bir durum kanaatimce. 

Bugün aynı zamanda referandum vardı, ülkemde, biricik vatanımda. Sonucunda milletin birbirine hakaretler yağdırdığı bir referandum. Milletin birbirini cahillikle suçladığı bir referandum. Birbirine cahil ayağı çeken yurttaşlarım. Baştakilere güvenmiyorum, ama bazı kesime de en az onlara kızdığım kadar kızıyorum. Sadece sosyal medyadan siyaset yapmaya kalkanlara... Evet, okumayan sorgulamayan bir toplumuz, peki bunu değiştirmek için ne yapıyoruz? Kendimiz gidip tıpış tıpış başkalarının kucağına oturuyoruz ve iş işten geçtikten sonra feryat ediyoruz. Her görüşü dinleyip, sakin bir şekilde strateji belirlemek bana göre doğru olanı. Fikrini paylaşmadığın kişilerle ancak bu şekilde mücadele edebilirsin. Ama bizim toplumda herkes tembel maalesef. Sadece şikayet ediyoruz, ah vah çekip sonra yerimize oturuyoruz. Kısacası dedikleri gibi ama iyi ama kötü, her millet layık olduğu şekilde yönetilir. Bir şeylerden rahatsız mıyız? O zaman kıçımızı kaldırıp, değişim için rahatımızı bozacağız, emin adımlarla, sabırla, düşünerek.

En çok özlediğim şey de, tek ve bütün Türkiye. Ülkemi çok seviyorum, Atatürk'ün gösterdiği yola önem veriyorum ama diğerleri gibi değil. Bazı şeyler kolay kazanılmadı bu ülkede, kolay bir şekilde muhafaza edilebileceğini ve üstüne koyulabileceğini kim söyledi. Ülkemi ve insanlarını çok seviyorum. Çoğunun kötü niyetli olmadığını düşünüyorum, buna inanmak istiyorum. Sorgulayan, araştıran, teslim olmayan, bağımsız bir ülkenin özlemini çekiyorum. Herkesin objektif olduğu bir ülkenin. Bu ülke bizim, her birimizin hakkı var bu topraklarda ve geçmişimize bakınca sırtımızda ne kadar yük olduğunu hissediyorum. Gurur duyuyorum. Başkası ne düşünürse düşünsün ama ben bu ülkeyi ve bu ülkeye ait her şeyi çok seviyorum.

Sevgi dolu, bağımsız, sorgulayan bir Türkiye için...