İlk İzlenimler

Sanki daha dün gibi gittiğim ilk gün ve bugün askerliğe dair ilk yazımı yazıyorum. Yemin töreni vesilesiyle birkaç günlük İstanbul kaçamağının ardından yarın yine 8.30 otobüsüyle buralardan gideceğim. Sanki askerliğe yeni başlayacak gibiyim, sevdiklerimden ayrılacağım yine, en önemlisi özgürlüğümü terminalde bırakıp yollara düşeceğim yine. Orada iyi sayabileceğim birkaç kişiyle tanıştım, bakalım, inşallah yeni gideceğim yerde de iyi insanlar karşıma çıkar. İnsanın askerde sabrını sınıyorlar. Her şeye eyvallah demek, milletin egosunu tatmin etmek ve de hiçbir özgürlüğünün olmaması insana koyuyor, sinirlerin yıpranıyor ama orada en iyi dostunun kendinden başkası olmadığını da görüyorsun. Ulan aslında çok doluyum, içimde acayip bir duygu durumu hakim, hüzünle karışık, bir şeyleri eksik bırakıyormuş gibi. Son satırlar bunlar... Bir daha ne zaman fırsat bulabilirim bilmiyorum. O zamana kadar tek dileğim sabır ve sevdiklerimin sağlığı, mutluluğu.