Bekleme Yapma

Sıcak bir yaz gecesiydi. Rüzgar dışarıda masal gibi, hafif hafif esiyordu. Duymak istediği tek ses rüzgarın yaprakla dans ettiğinde çıkardığı sesti fakat şehrin keşmekeşi bunu engelliyordu. Yatağına uzanmış, zifiri karanlık odasında tavana doğru gözlerini dikmişti. Sokak lambasının aydınlattığı küçük bir nokta vardı tavanda. O küçük noktanın gözlerinin içine bakıyordu, kendi gözlerinin içine bakarmış gibi... Havadaki nem, hayattan beklentileri, sorumlulukları, hayal kırıklıkları, üzüntüleri, endişeleri mayıştırmıştı O'nu. Hayalleri vardı ama takati yoktu. Kendi kendini sorguluyordu, her şeye rağmen başarabileceğini biliyordu. Bazı şeyleri, kişileri gözünde fazla büyüttüğünün bilincindeydi. Bir işaret peşindeydi, O'nu tetikleyecek bir işaret. Ve birden bir mucize gerçekleşti. Gözlerini kapadı ve ihtiyacı olan işaret o karanlıkta beliriverdi.